Poesia - O caboclo do Sertão
Poesia - O caboclo do Sertão
Sou matuto, sou da roça, tenho orgulho da mão grosa, sou amante do sertão.
Sou caipira, minha nossa senhora, ando de pés no chão.
Sou sacudido no machado, gosto de lidar com gado montado no meu alazão.
Para espantar os mosquitos uso a fumaça do meu pito e clareio a noite com luz do lampião.
La o sol se esconde mais cedo por detrás do arvoredo da noite não tenho medo me adormeço na solidão.
Mensagens Relacionadas
BRINCADERA DI RIMÁ
BRINCADERA DI RIMÁ
Vâmu brincá di fazê versu e rimá?
É só fazê versu e rimá, acumpanhandu us versu di trais, us anteriô!
Se ocê num sabê iscrevê im caipirêis, num faiz má… O importa…
VAMOS P'RA ROÇA
VAMOS P'RA ROÇA
Tá na hora… Tá na hora…
Tá na hora de acordar,
acorda menino!
vamos acordar…
Acorda que está na hora,
na hora de trabalhar.
Passarinho que nã…
Meu primeiro amor foi uma enxada para capinar a roça
Meu primeiro amor foi uma enxada para capinar a roça, foi com ela que escavei o chão da vida, para encontrar o caminho da fonte onde hoje na velhice posso saciar minha sede.
#mariaapontes#roca
“…buritizeiros são testemunhas poeirentas.
Emprestei na roça tempo e gosto na labuta
Junto aos afazeres que eram sua luta
por entre o memorável frescor das bentas.
Dulce, me em…
Se levou chifres é porque não soube cuidar bem da roça
Se levou chifres é porque não soube cuidar bem da roça,
gado magro pula a cerca quando o capim não lhes mata a fome!
Haikai. "ROÇA"
Haikai. "ROÇA"
Entardecer na roça
Sinfonia dos bichos
Toca fundo no meu ser