onde termina o poema onde um ponto de suspensão
onde termina o poema onde
um ponto de suspensão apenas
o poema não termina quando
a linha roça a beira do papel
tampouco a língua roça
aquilo que ela alcança
para além da página há
o poema imaginado sempre
uma imagem de poema
desfazendo-se afundando um
navio atracando-se no espaço
um navio a cada vez refeito mas
o corpo do poema não é
imaginário tampouco a
possibilidade de um limite não
há limite apenas limitação a
folha acaba a tinta acaba a
língua é o ponto de desacordo
roçar a página ancorar mas
a cada vez apenas por um instante
este inacabado este
que nunca termina
Mensagens Relacionadas
BRINCADERA DI RIMÁ
BRINCADERA DI RIMÁ
Vâmu brincá di fazê versu e rimá?
É só fazê versu e rimá, acumpanhandu us versu di trais, us anteriô!
Se ocê num sabê iscrevê im caipirêis, num faiz má… O importa…
A VIDA NA ROÇA
A VIDA NA ROÇA.
Márcio Souza. 24.02.17
Uma casinha singela,
Ao lado de uma estradinha de chão,
Onde a vida é simples e bela,
Há paz de Alma no coração.
Uma porteira…
Meu primeiro amor foi uma enxada para capinar a roça
Meu primeiro amor foi uma enxada para capinar a roça, foi com ela que escavei o chão da vida, para encontrar o caminho da fonte onde hoje na velhice posso saciar minha sede.
#mariaapontes#roca
“…buritizeiros são testemunhas poeirentas.
Emprestei na roça tempo e gosto na labuta
Junto aos afazeres que eram sua luta
por entre o memorável frescor das bentas.
Dulce, me em…
É bonito ver no Nordeste, quando o tempo está chuvoso, a roça capinada, o milho pendoando, o feijão vageando e os animais pastando.
É bonito ver no Nordeste, quando o tempo está chuvoso, a roça capinada, o milho pendoando, o feijão vageando e os animais pastando.
livro "Pense nisso 1"
VIDA PERDIDA (cumpadi Caipirinha!
VIDA PERDIDA
(cumpadi Caipirinha!
Pra vancê iêu guardei
Meus mió momentus
Pra vancê iêu ti dei
Todus meu pensamentus
Pra vancê iêu fiquei
Pra vancê se guarde…